Titanic

Titanic... Muhtemelen herkesin hayatında yerini almış nadir filmlerden biri olmuştur.Küçükken sinemada nefesim kesilerek izlediğim, Jack ve Rose'un aşkına büyülenerek tanık olduğum, Jack'in okyanusun soğuk sularında kayboluşunu izlerken Rose'la beraber hüzne kapıldığım filmdi benim için...Yıllar sonra tekrar ayni heyecan ve tutku ile filmi izleyecek olmak inanılmaz güzel bir duyguydu.Zorlu PSM'de devasa bir orkestra ile hem filmi izleyip hem de filmin birbirinden etkileyici müziklerini canlı olarak dinleme fırsatı bulacaktım, inanılmaz!Salonda yerimizi aldığımızda yanımıza bir kutuda mendil alsaydık diye düşünmedik değil:)Orkestra yaklaşık 150 kişiydi ve sahneyi tam anlamıyla doldurmuştu. Işıklar kapanıp film başladığında müzikler içimize islemeye başladı. Filmi izlerken belli sahneler dışında dikkatimi çekmeyen müzikler, canlı canlı dinlerken tüm detaylara hâkim olmamı sağladı.Herkesin anılarına isleyen Jack ve Rose'un gemi güvertesinde kollarını açtıkları sahnede solist, Clara Sanabras'in sesi büyüleyiciydi...3 saat soluksuz şekilde filmi izledik inanılmaz keyifliydi. Tek silkinti, ya benim beklentim çok yüksekti ya da film, müziği bastırmıştı. Dürüst olmak gerekirse müziğin biraz daha ağır basacağını düşünmüştüm.Sonuç olarak ne olursa olsun izlenmeye değerdi...